تا کنون هیچگونه رابطه مستقیمی بین وجود پرده بکارت و هدف تطبیقی اش، آنهم به نفع موجودات من جمله انسان کشف نشده است. گفتنی است که وجود این لایه گوشتی در دهانه اندام تناسلی منحصر به انسان نیست و می توان آنرا در دسته ای از جانداران کیسه دار و پستاندار مانند اسب، وال و کفتار و غیره نیز مشاهده نمود.

به عقیده برخی پژوهشگران وجود آن در دوره جنینی او را از عفونت های مکرر در اندام تناسلی اش محفوظ نگه می دارد. برخی این لایه را همانند اندامهای دیگری چون آپاندیس و انگشت کوچک پا (؟) می دانند که بتدریج به تحلیل می روند. گروهی نیز کارکرد چنین عضوی در واژن سگ و الاغ را اینطور تعبیر می کنند که پرده  به مثابه قفلی است که پس از جفت گیری درب آنرا می بندد و از خروج منی از آن جلوگیری می کند.

به عقیده تکامل شناسان این پدیده به نفع بقا و تکثر موجود زنده است. اما چرا شکل آن در گونه های تکامل یافته تری مانند انسان و میمون به صورت امروزی در آمده، سوالی است  هنوز بی پاسخ!