ارگاسم در زنان

برانگیختگی سكسی و رسیدن به ارگاسم برای زنان یك موضوع كاملاَ پیچیده است كه فكر و بدن زنان را گرفتار می‌كند. ذهن انسان پیامهای تحریك آمیز از بدن انسان دریافت می‌كند، آنها را پردازش می‌كند و بر اساس آموخته‌ها و تجربیات گذشته بدن را وادار می‌كند كه به آنها پاسخ دهد. مغز ممكن است شروع به پاسخ به فرآیند برانگیختگی‌ای كه در خیال وجود دارد-مانند فانتزی سكسی-، یا محرك های دیداری-مانند دیدن شریك لخت-، یا محركهای شنیداری-مانند شنیدن صدای شریك-، یا محركهای بویایی-مانند بو كشیدن بدن شریك- و یا محركهای چشایی-مانند چشیدن بدن شریك- بنماید. بدن ممكن است در اثر لمس كردن اندامهای تناسلی یا پستانها توسط یك زن یا شریك، وزش باد و هوا بر روی پوست لخت و نمایان و یا برانگیخگی اندام تناسلی و پستانها توسط البسه، شروع به فرآیند برانگیختگی بنماید. در حالی كه فكر و بدن هردو قادر به تجربة برانگیختگی جنسی بطور جداگانه هستند ولی قادر به رسیدن به ارگاسم بطور جداگانه نیستند. ارگاسم نیازمند آن است كه فكر و بدن با یكدیگر عمل كنند. خیالات ذهنی به تنهایی می‌توانند باعث ارگاسم بشوند، اما شما همیشه ارگاسم را با بدنتان باید احساس كنید. همة برانگیختگی‌های سكسی و تحریكات ممكن است از یكی از آنها سرچشمه بگیرد، اما ارگاسم در هر دوی آنها اتفاق می‌افتد.

در هنگام تولد، ما به برانگیختگی‌های سكسی بطور غریزی پاسخ می‌دهیم. اگر ما احساس كنیم كه ایمن هستیم و كل موادی كه نیاز داریم بیابیم، به احتمال زیاد ما به محركها راحتتر پاسخ می‌دهیم. در هنگام تولد ما نسبت به برانگیختگی سكسی خیلی حساس هستیم و مغز ما هنوز برای پاسخ دادن به محركهای سكسی آموزش ندیده است. بنابراین، در بدو تولد، ارگاسم بیشتر توسط محركهای فیزیكی كنترل می‌شود تا محركهای مغزی. در هنگام تولد، ارگاسم یك عكس‌العمل فیزیكی ساده است.

به مرور زمان، بلوغ باعث می‌شود كه ما یاد بگیریم كه به محركهای سكسی پاسخ بدهیم. شاید ما بدانیم كه كدام نوع از پاسخهای سكسی بد هستند. ممكن است كه ما را از حالات فیزیكی سكسی كه حتی در هنگام برانگیختگی از آنان آگاهی نداریم، دور كنند. این موضوع برای دختران بیشتر از پسران صدق می‌كند، چونكه پسران شق شدگی آلتشان را درك می‌كنند. ما می‌دانیم كه چه كسی دختر خوب و چه كسی دختر بد است. ما می‌دانیم كه همسر مناسب كیست، حتی اگر نتوانیم به سكس با آنها فكر كنیم. دختران جوان و زنان بالغ به خودشان اجازه نمی‌دهند در شرایطی قرار گیرند كه احساسات سكسی داشته باشند، اگر این مقوله از احساس را بد بپندارند. ممكن است آنان برانگیختگی سكسی را وقتی در حالت معاشقه قرار دارند درك كنند. ممكن است آنان با هر احساس سكسی خود را وفق دهند، آنرا حاشا كنند، و یا اینكه به سكس وقتی كه برایشان غیر ممكن است پاسخ منفی بدهند.

اكثر زنان نسبت به سكس احساس منفی ندارند و آزادانه آنرا انجام می‌دهند. آنان از بودن در حالت تحریك آمیز لذت می‌برند و آزادانه تحریك سكسی را جستجو می‌كنند. آنها دقت نمی‌كنند كه چه كسی و یا چه چیزی آنها را برمی‌انگیزاند، آنان فقط از آن لذت می‌برند.

ارگاسم برای زنان بیشتر درك ذهنی دارد تا درك فیزیكی، بدلیل اینكه محدودیت‌های سكسی بیشتری نسبت به مردان برای زنان وجود دارد. توانایی مرد برای شق كردن و انزال منی یك نشانه برای مردانگی است، برانگیختگی و لذت سكسی یك زن ممكن است غیر قابل كنترل و سركش بنظر برسد/